خانم فریده شاهپیری

قطره ی بارانم / من تهی از دردم

بر زمین می بارم / در هوا سرگردان.

می نشینم بر گل / می خورم بر صخره

می روم در صحرا / در دل یک دریا

بر سر یک آهو/روی یک برگ مو

بر درختی زیبا / روی کوهی تنها

بر دل یک گلِ سرخ / بر تمام هستی / روی یک شهر قشنگ / می نشینم بردل حفره ی آب / می خورم بر سر چتری رنگی / چتر یک کودک ِ دل داده به باران خدا.

می خورم آرام بر پنجره ی یک خانه / که از آن دخترکی می نگرد سوی افق های بلند .

من تهی از دردم / من سبکبال و پر از آهنگم / من پر از تنهایی / من پر از غوغا ام/ من دلیلِ شادی یک کودک / من دلیلِ خنده ی یک عاشق / من دلیلِ ذوق شعر شاعر / من دلیلِ بودن بارانم.

این منم قطره ای از باران / از هوا اُفتانم / بر زمین خیزانم .