اَبر ایستاده بر قامت آسمان
و تگرگ
می زند پشت کمرم تیر,
باروت ها ذوب می شود
می بارم ,
خم می شوم
و ستاره ام در شبنمی
روی زمین می نشیند
و به خاک می روم
تا بار دیگر متولد بشوم .
فاطمه آبین
برچسب: نویسنده: هلیا میرزاده تاريخ: پنجشنبه 8 مهر 1395 ساعت: 11:06